In 1883, veranderde Lewis Edson Waterman de geschiedenis van het schrijven.Tegenwoordig blijft WATERMAN trouw aan zijn traditie van innovatie en verandert nog steeds de geschiedenis.  

Mensen die gewend zijn aan het gemak van het schrijven met een vulpen zullen het moeilijk vinden om zich in te denken hoe het een eeuw geleden eraan toeging. Toen was de vulpen een curiosum en een betrouwbare vulpen niet te vinden.  Honderd jaar geleden werd er in de westerse wereld geschreven met metalen penpunt- meestal gemaakt van staal, gevat in een pen houder.Alhoewel er al vele pogingen gedaan waren om een vulpen te maken( sinds de vervanging van de ganzenveer door de stalen penpunt in de eerste jaren van de 19e eeuw) was er nog steeds geen bevredigende oplossing voor de problemen gevonden.

Dus werd het schrijven met een inktpot vooral onderdompelen en dompelen en dompelen…. De moeilijkheid was niet om een pen te bouwen met een reservoir dat een inktvoorraad kon herbergen( deze ‘vulpennen’waren al te koop)en ook niet om een pen te vullen.Maar, geen pen kon de inkt in een constante stroom naar de penpunt voeren en starten en stoppen met die toevoer als de schrijver dit wilde.En alles meer dan deze wensen -zoals het schrijven zonder inktpot- was niet meer dan een droom.  In deze tijd zou Lewis Edson Waterman de eerste echte praktische vulpen uitvinden en de geschiedenis van het schrijven veranderen.  

  Het begon allemaal in New York . . . . Lewis Edson Waterman, een 45-jaar-oude verzekeringsagent, zou een belangrijk contract tekenen. Hij zou zijn klant ontmoeten op een bouwplaats.  

 Lewis Waterman kocht een nieuwe vulpen voor deze speciale gelegenheid. Hij dacht dat dit praktischer en chiquer zou zijn dan de penhouder en zak inktpot die hij gewoonlijk gebruikte. Het contact lag al op tafel en de klant had de pen in de hand. 

 Een ramp !!! een, twee, tot drie keer toe weigerde de vulpen te schrijven en morste inkt op dit belangrijke document.  Mr. Waterman haastte zich terug naar zijn kantoor voor een nieuwe kopie, maar toen hij terugkwam had de klant al een ander contract getekend. Een concurrent was hem voor geweest.  Woedend over het falen van deze pen besloot Lewis Waterman om een echte vulpen te ontwerpen- eentje waar hij wel van op aan kon.  Hij sloot zich op in de werkplaats van zijn broer. Hij analyseerde de inkt en luchttoevoer waardoor de inkt onregelmatig vloeide. Mr. Waterman concludeerde dat het probleem lag aan het functioneren van de toevoer van de inkt naar de penpunt en bedacht dat de inkt door een of meerdere kanalen zou moeten vloeien en dat er een toevoer van lucht zou moeten zijn om een constante inkststroom te garanderen. Na talloze experimenten ontwikkelde hij de "Three Fissure Feed", a toevoer gebaseerd op het principe van de capillaire aantrekkingskracht.  Deze toevoer werd al snel door iedere vulpenmaker toegepast en Waterman's slogan werd al snel "the Daddy of Them All". Een nieuw tijdperk van betrouwbare vulpennen was aangebroken.   

Een doorsnede (a) van de toevoer laat een breed kanaal zien met 3 inkepingen aangebracht in de bodem. 

 De doorsnede (b) van de toevoer laat de doorgang van een luchtbel zien door het brede kanaal terwijl de inkt ongehinderd door de kleine inkepingen stroomt.  

 Als men schrijft en inkt wordt aangebracht op het papier wordt het door de inkepingen geleidt, daarbij ontstaat er een vacuüm in het reservoir. Om dit vacuüm te compenseren, komt er lucht binnen via de inkeping in de penpunt, vormt een luchtbel en gaat opwaarts het kanaal in. Dankzij de inkepingen die in het kanaal zijn aangebracht kan de inkt naar de penpunt stromen zonder gehinderd te worden door de stijgende luchtbellen.  Dit proces garandeert constante druk in het reservoir en dus een constante inktstroom.  

1883

‘Lewis E. Waterman begint zijn eerste ‘fabriek ‘op een keuken tafel achter een sigarenzaak in 136 Fulton Street in New York City. Gedurende dat jaar produceert Lewis Waterman 6 dozijn , allemaal handgemaakt, voornamelijk afgenomen door zijn vrienden. 

  De eerste WATERMAN vulpen was genaamd "the Regular". Het was gemaakt van hard rubber(eboniet) en bestond uit 5 onderdelen: de penpunt, de toevoer, het deel waar de toevoer en de penpunt warden ingezet, de houder die als een reservoir diende,en de dop die de penpunt beschermde. elke pen had een garantie, persoonlijk geschreven en ondertekend doorMr. Waterman voor 5 jaar.   In juni, vraagt Lewis Waterman een US patent aan op zijn uitvinding, deze werd toegekend op Februari 12, 1884.  

 1884  

Lewis Waterman was geen dromer; hij was sociaal en maakte gemakkelijk vrienden. Al zij klanten werden zijn vrienden. Een van hen, E. T. Howard, een ervaren reclame man, adviseerde hem om regelmatig in een blad te adverteren. Na een kleine aarzeling stemde Lewis Waterman toe en schreef een tekst met Howard.  De advertentie werkte! Orders stroomden binnen. Alle vrienden droegen bij aan de opening van de eerste fabriek. Een contract werd getekend met een firma in New York die gouden penpunten fabriceerde. de "Ideal Pen Company" was geboren en Mr. Waterman produceerde 200 pennen. Het kantoor werd 10 Murray Street, New York City.  

1885  

Datzelfde jaar kreeg WATERMAN de Mechanic's Institute of New York's Special Medal (zilver), welke werd uitgereikt voor’ een artikel van grote waarde en buitengewone verdienste’.   

1889  

Dit jaar kreeg WATERMAN de bronzen medaille, de hoogste onderscheiding ooit gegeven aan een vulpen, op de Exposition Universelle in Paris. 

  1898 

 WATERMAN introduceert twee nieuwe houders:  De ene met een hexagonaal-vormige houder en de ander met een gedraaid ontwerp, daarmee een nieuwe, creatieve ontwikkeling in gang zettend. 

  1899 

 De kegelvormige dop houder werd geïntroduceerd . het had een gladde, smal toelopende houder ontworpen om de pen beter vast te houden.   Bovendien was de grote dop rechtstreeks passend op de houder en niet op de sectie, waarmee voorkomen werd dat bij het verwijderen van de dop de sectie meekwam.   Dit jaar werd ook een nieuw toevoer systeem  - "spoon feed" – geïntroduceerd. Het was gemaakt van rubber en had kanalen en reservoirs binnen de toevoer om de inkt te reguleren.  

 1900  

De firma kreeg een gouden medaille voor zijn prestaties op de  Exposition Universelle » in Parijs 

 1901

  Lewis Waterman overleed op de leeftijd van 64.    Hij werd opgevolgd door zijn neef, Frank D. Waterman, die besloot om Europa te veroveren. de productie steeg tot 326,000 vulpennen.  Lewis Waterman had efficiënte en competente werknemers. Een van hen, die de firma in 1885 kwam versterken als loopjongen, William I. Ferris, bleek veel talenten te bezitten. Hij vond de kegelvormige dop, de spoon feed,en de clip dop uit.  In 1900, had hij een machine geperfectioneerd om de productie te versimpelen en te versnellen en het terugbrengen van het handwerk. zijn talenten werden herkend en hij werd verantwoordelijk voor de bouw van een nieuwe fabriek in Newark, New Jersey. Hij opende ook een fabriek in Seymore, Connecticut, waar rubber gemaakt voor de pen houders en begeleidde het bouwen van een fabriek in Montreal (1902).  W. I. Ferris werd vice-president in 1921 and droeg bij aan het verkrijgen van het wereldwijde leiderschap. 

 1903  

In dit jaar introduceerde WATERMAN Een pomp vul systeem(uitgevonden door W. I. Ferris) een van de eerste modellen van zijn zelfvullende pennen. het werd gevuld door middel van een piston en aangedreven door het pomp vul systeem in het houderuiteinde en bespaarde de gebruiker het ongemak van het vullen door een druppelaar.  

  1904  

WATERMAN introduceerde een exclusief onderdeel de clip dop. dit simpele ontwerp bleek onmisbaar voor degenen die de pen bij zich willen dragen. 

 1907  

 In 1907 werd de "Safety Pen" geïntroduceerd,zo genoemd omdat de pen zo gesloten kon worden dat hij niet lekte. een terugtrekbare penpunt,die in de houder geschroefd kon worden sloot de inkt af binnen in de pen.   Bovendien, terwijl de penpunt in de houder was opgeslagen werd deze beschermd en kon niet uitdrogen.Net als de « the Regular », werd deze pen gevuld door een druppelaar.   

1908  

 De opvolger van de pomp, een tweede generatie van zelfvullers, Was de "sleeve-type"  in 1908. Dit was het eerste model met een inktzakje. de pen werd gevuld door het indrukken en loslaten van een metalen strip( geplaatst boven op het inktzakje)die tevoorschijn kwam als de sleeve op de houder naar beneden was geschoven. 

  1913  

Dit jaar bracht een klassieker:de hendel zelfvuller. deze pen was uitgerust met een hendel die om een spil draaide in een metalen behuizing ingelegd in de houder en drukte op de strip bovenop het zakje. Deze metalen behuizing was een van de beste kenmerken van de WATERMAN hendelgevulde pennen, omdat er geen gevaar bestond om de hendel uit de houder te trekken. Net als de vroegere "Regular" en "Safety" modellen was de hendel zelfvuller verkrijgbaar in  2 versies : standaard (P.S.F.), En verkorte vest lengte (V.P.S.F.).  

 1926

  Jules Fagard besloot om zijn eigen bedrijf te starten, JIF WATERMAN, om zo WATERMAN pennen in Frankrijk te produceren.     

1927  

 C. Lindbergh gebruikte een Waterman pen op zijn historische trans-Atlantische vlucht om de route te markeren op zijn kaart.  De lancering van Series N° 7.

Deze vulpen van gemarmerd eboniet had een gekleurde ring op de dop die correspondeerde met een bepaalde penpunt, zodat de penpunt herkend kon worden zonder de dop te verwijderen.  In Frankrijk vond Monsieur Perraud, een onderzoeksmedewerker van JIF-WATERMAN, de inkt vulling uit. het bestond uit een smalle glazen buis met een kurk als stop. Deze uitvinding werd pas gepatenteerd in 1936, maar bleef exclusief voor JIFWATERMAN voor twintig jaar JIF-WATERMAN bouwde een ultra moderne inkt fabriek dicht bij Parijs in Issy-les-Moulineaux.    

 1933 

 Een nieuwe "Tip Fill" toevoer werd geïntroduceerd. Om de pen te vullen hoefde alleen de punt ondergedompeld te worden. De houder kreeg geen inkt aan zich en dus ook niet de grip van de pen en de vingers van de gebruikers. 

 1936 

 In Juni 1936, registreerde JIF WATERMAN vulling pen ontwerp.  Toen de vulling van glas met een kurken stop werd ingebracht werd de stop automatisch doorboord door een vullingboortje en de vulling gleed in een lekvrij mechanisme in de penpunt  gebied. Eindelijk was de droom uitgekomen: een inktfles in de vulpen te plaatsen 

   1943  

De naoorlogse periode was moeilijk voor WATERMAN in Amerika. De concurrentie werd steeds sterker. Een slechte leiding leidde de firma geleidelijk naar de afgrond. In Frankrijk,echter,ging JIFWATERMAN, nu geleid door de weduwe van de oprichter, Madame Fagard, zijn producten aanpassen aan de wensen van het publiek. De balpen  werd de mode en de niet hervulbare pennen werden steeds populairder    

 1954

  De WATERMAN firma in de United States sloot zijn fabriek. Daarom werd, JiF-WATERMAN de enige firma ter wereld die "CF" pens produceerde, deze bleken heel succesvol gedurende de komende 27 jaar.  Plastic vullingen, in plaats van glas, warden geïntroduceerd voor CF pens. Voor de andere modellen kwamen deze beschikbaar in 1959. Weer een innovatie die wereldwijs=d werd nagevolgd  

 1971  

In 1971, werd "JIF-WATERMAN" "WATERMAN S.A." (société anonyme) en kocht het handelsmerk teug voor de United States van Baron Bich.  

 1972  

WATERMAN S.A. kocht de handelsnaam terug voor Great Britain van Sovereign Royal Pencil Company.    

 1987  

WATERMAN werd onderdeel van de Gillette group, een Amerikaanse internationale Consumenten goederen firma

    2001

  WATERMAN werd ingelijfd door SANFORD, a division of NEWELL RUBBERMAID.  Als een van de NEWELL RUBBERMAID’s grootste divisies heeft SANFORD als internationaal leider in schrijfinstrumenten en tekenmateriaal een indrukwekkende lijst van merken SHARPIE, BEROL, REYNOLDS,  ROTRING, PAPERMATE, PARKER, WATERMAN etc…  

   Na meer dan honderd jaar is WATERMAN een van de grootste fabrikanten van schrijfinstrumenten 

  In een veelheid aan materialen, kleuren, ontwerpen en stijlen geeft iedere WATERMAN pen een hoge kwaliteit en schrijfplezier